Gece eşliğinde

Uzun geceler için iyi gelir bazı parçalar. Uyumazsın, uyumak istemezsin ya da uyumamalısın. Gece vakti ne de güzeldir. Tıpkı yavaşça çalan bir piano eseri gibi. Bazen agresif, bazen sakin, bazen kucaklarını açmış, bazen dokunmak bile istememiş.

Hayat ne garip. Müzik ne garip. Bir eser için öncelikle görebilen gözlere, duyabilen kulaklara ihtiyaç var değil mi? Bazen kendi gözünüze ama en çok da sizin olmayanlara dokunur eseriniz. İronik. Kendi için yaptığı eseri başkaları nasıl görür diye düşünmez sanatçı. Çünkü o kendi içindir. Eserini görmek içinse onun gözlerine ihtiyaç vardır.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s