Bir demet Trajedi

Stasimon: Yunan trajedyalarında iki Epeisodion arasında, sahnede kimse bulunmaz iken koronun seyirciye söylediği ezgidir.

Bugün size paylaşacağım stasimonlar Sophokles’in Antigone trajedyasından alıntıdır. Antigone, Kral Oidipus’un 4 çocuğundan biridir. Taht kavgası için birbirini öldüren erkek kardeşlerinden birinin gömülmesini yasaklayan Thebai kralı Kreon’a karşı gelerek kardeşini gömer ve bunu canı ile öder. Ancak felaketler, kardeşin gömülmesini engelleyen kralı rahat bırakmayacaktır.

Oidipus ve Antigone

1. Stasimon:

KORO:

Hayran kalınacak çok şey varsa da
en hayran kalınacak varlık insandır.
Derin ve kabarık dalgaların
arasından süzülerek
güney rüzgarlarıyla
köpüren deryaları aşar.
Yıllar yılı ileri geri sürerek
atların çektiği kara sabanını,
tanrıların anası, yıpranmaz
ve yorulmaz Gea’yı dize getirir.
Sık örülmüş ağlarıyla
gökyüzünde bilinçsizce
süzülen kuş sürülerini,
vahşi hayvan milletini,
denizin envai
mahlûkatını avlar.
Cin gibidir, dağın yabanlarını
kurnazlığıyla kandırır
ve uzun yeleli atlarla
yorulmak bilmez boğaları
vurur boyunduruğa.
Konuşmayı ve rüzgar kadar hafif
düşüncelerini geliştirdi, kentlerde
yaşamanın arzusunu duydu,
kışların dondurucu ayazından,
inatçı yağmurun oklarından
korunmayı başardı.
İnsan, kendine insan olmayı öğretti.
Her derdine çare buldu,
yarınlar artık onu gafil avlayamaz.
Ama onulmaz illetlere deva
bulduğu halde bir tek Hades’ten
sakınmanın bulamadı yolunu.
Akla hayale gelmez icatlar
tasarlayacak kadar zekası varsa da
nedense bir kötüye bir iyiye meyleder.
İnsanların yasalarıyla tanrıların
yeminlerle korunan adaletine
saygı gösterirse
yükselir kentin içinde,
bilinçli olarak kötüyü seçmeye
cüret ederse kentsiz kalır.
Soframda yeri yok, düşüncelerine
değer vermem böyle bir insanın.

Antigone ve Ismene

2.Stasimon:

KORO:

Ne mutlu hayatında
hiç felaket yaşamayana!
Tanrı yuvasını temellerinden
sarstı mı kişinin,
nesiller boyunca belalar
gelir soyunun başına.
Aynı, deniz dibinin kara kumunu
sürükleyerek dev dalgalar
kaldıran güçlü Trakya rüzgarının
acımasızca dövdüğü kayaları
acıyla inlettiği gibi.
Asırlardır Labdakos soyunda,
lanetlerin üzerine düşer
ölülerin laneti, tanrılar
yakıp yıkar ve nesilden
nesile geçer çaresizlik.
Oidipus’un yuvasında
kök salan son çiçek
ışıltılar saçtığında,
yer altı tanrılarının kanlı tırpanı,
aklın körlüğü ve düşüncesiz sözler
onu dibinden budadı.
Zeus, hangi beşeri kibir
senin gücünü dize getirebilir?
Ne ölümlüleri yaşlandıran uyku,
ne de tanrıların yorulmak bilmez
ayları seni tüketebilir. Sonsuza dek
hiç yaşlanmadan hüküm sürersin
Olympos’un aydınlığında.
tek bir yasa yön verir
düne, bugüne ve yarına:
Hiç bir zaman eksik olmaz
insanların hayatından felaketler.
Umut yanıltıcıdır.
kimine hayırlı gelirken,
kösnül tutkularını
besler başkasının.
Ateş üzerinde
yalın ayak yürümedikçe
gözü açılmaz kiminin.

Antigone ve Polyneices

3. Stasimon

KORO:

Aşk, hiçbir savaşta yenilmezsin.
Aşk, fethedersin her dokunduğunu.
Genç kızların yumuşak
yanaklarında sabahlar,
denizlerin üstünde, münzevilerin
bahçelerinde gezinirsin.
İster ölümsüz tanrı olsun,
ister günübirlik yaşayan insan,
kimse kurtulamaz elinden.
Aklını yitirir sana tutulan.
Akıllı uslu insanların
kanına girer felakete sürüklersin,
fitne sokan da sen oldun
baba oğul arasına.
Güzel gelinin gözlerinde
alevlenen tutku,
diğer büyük yasalarla
birlikte yönetiyor bizi.
Aphrodite, yenilmez tanrıça,
oynuyor oyununu.

Reklamlar

Bir demet Trajedi” için 2 yorum

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s